Locomondo στα ισπανικά και Crazy World στα αγγλικά και vakxikon.gr στα ελληνικά ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά, ένα πολλά υποσχόμενο μεθυστικό παιχνίδι λέξεων και πράξεων, με σκοπό να γίνεται οίστρος της ζωής ο φόβος του θανάτου και τα παράθυρα των σπιτιών μας να ατενίζουν [πέρα από τα αμέτρητα σκουπίδια της απεργίας] ένα χαρούμενο μέλλον.
Κάντε κι εσείς κλικ στο παρακάτω βίντεο [ξυπνήστε, αύριο είναι Δευτέρα, μέχρι και οι δολοφόνοι απεχθάνονται τη μέρα όπως λέει και το τραγούδι I don't like Mondays], και χορέψτε ομαδικώς, αν θέλετε και ιδιωτικώς, και καραγκιοζικώς, σε ρυθμούς αλαλούμ, με παρεμβολή ελληνικών στίχων: http://www.youtube.com/watch?v=5mADY2a0P1g
Υποχρεούστε μετά, όσοι τουλάχιστον από εσάς σεργιανίζετε στα μπλογκς και μεθάτε από λογοτεχνία -«Από του κόσμου κεκμηκώς την πλάνον αστασίαν, εντός του ποτηρίου μου εύρον την ησυχίαν, ζωήν κ’ ελπίδα εν αυτώ και πόθους εσωκλείω, δότε να πίω» [Κ.Π. Καβάφης]- να κάνετε κλικ στο: http://www.vakxikon.gr/
Μεθύστε όπως και όσους αγαπάτε!
Αγαπημένη μου Ευτυχία,
Καλημέρα! Δεν είχα ύπνο και αποφάσισα να σου γράψω ένα σχόλιο για το διπολικό σου EXWTICO. Θα σου απαντήσω όμως μόνο σε μια υποθετική ερώτηση από το τελευταίο σου post. Λοιπόν… κοίτα γυναίκα νοικοκυρά γίνεσαι με σπόνσορα έναν σύζυγο. Το ζητούμενο “σπόνσορας-σύζυγος” μπορεί να έχει αρετές, μπορεί και όχι… όμως το να διαλέξεις να γίνεις νοικοκυρά με σπόνσορα θα πρέπει στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου να έχεις πάντα υπόψη σου μια καλή καλή συμβουλή που θα σου δώσει ο ποιητής και φίλος σου Γιάννης Αντιόχου… να θυμάσαι Ευτυχία… μη ξεχάσεις ποτέ Ευτυχία… ο σπόνσορας θα πρέπει αν είναι ιδιωτικός υπάλληλος να κερδίζει τουλάχιστον 2000 ευρώ μηνιαία, αλλιώς αν είναι επιχειρηματίας και τέτοια… να έχει τουλάχιστον ένα πεντάρι οίκημα στο οποίο μετά τα πέντε χρόνια συμβίωσης θα μπορείτε να κατοικείτε και οι δυο αλλά σε 120 μέτρα απόσταση ο ένας από τον άλλο…
Τώρα άλλου είδους σπόνσορες υπάρχουν… αυτοί όμως δεν αναλαμβάνουν νοικοκυρές, γιατί με τα μισά τουλάχιστον μπορούν να νοικιάσουν θήλυ από ανατολικό μπλοκ με προσόντα προστιθέμενης αξίας.
αλλά να θυμάσαι κάτι ακόμα… κι αυτό στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου. Να θυμάσαι πως ο Γιάννης Αντιόχου έκανε μαντεψιά και σου είπε: “Ωχ…ωχ… είσαι καλλιτέχνης! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Θα το μάθεις!”
Καλημέρα
Γ.Α
Γιάννη! Χριστέ μου, όλοι ξύπνιοι είμαστε απόψε;
Το “άλλου είδους σπόνσορα” δεν θα το πάρω, ευχαριστώ, βαριέμαι.
Κάτι εποχές σαν κι αυτές, προτιμώ τον επιχειρηματία! Τουλάχιστον δεν θα πεινάω και θα πηγαίνω και για μανικιούρ-πεντικιούρ. Άλλο ζήτημα τώρα τι θα γίνει με τις τηρούμενες αποστάσεις…
Το “Ωχ ωχ καλλιτέχνης…” σαν να μη μου έκατσε καλά στα αφτιά! Δηλαδή θα γίνω καλλιτέχνης και θα κάνω παρέα με καλλιτέχνες και θα ζούμε καλλιτεχνικά; Ζήτω το έθνος, ζήτω που καήκαμε!
Όχι, βρε παιδιά, δεν παίζω! Θέλω να μείνω στην Αθήνα με σπόνσορα τον εαυτό μου, αλλά αυτό σίγουρα δεν γίνεται! Γιατί δεν γίνεται;
Πόσες πυξίδες ακόμη θα πρέπει να ζητήσω από αυτό τον έρμο τον Θεό;
Υγρ.: Μόλις σήμερα είδα πως έκανες ολόκληρη ανανέωση μπλογκ [έπεσε και σύρμα], σου πάει πιο πολύ. Ωραία ξόρκια και εξορκισμοί [της Emily the Strange]! Πιο πίσω και πιο πάνω από το Curriculum; Για να δούμε!
Καλημέρα, babe!
“Δεν μας δίδαξε τίγρης οργής μάγος της λέξης Π”γιωργής;
μην παραδίνεσαι στη χλεύη ο Βάκχος πάνθηρα ιππεύει.”-Δότε να πίω.
ΧΑΧΑΧΑ!