ΠΟΙΗΣΗ: Στο «χωριό» μου Δάφνη
- Υπάλληλος της Vodafone ξέρει νοηματική και συνομιλεί με κωφάλαλη κυρία.
- Ομάδα μεσήλικων πάσης φυλής παίζει και παρακολουθεί παιχνίδι σκακιού με τραπέζι το παγκάκι στις δέκα το βράδυ.
ΖΩΗ: Στο καλλιτεχνικό «χωριό»
- Φοιτήτρια Τέχνης στην Αμερική έκανε ενέσεις σπέρματος στον κόλπο της, έπειτα προκαλούσε με φάρμακα αποβολές, κι έπειτα χρησιμοποιούσε το αίμα της ως «μπογιά» για το έργο τέχνης της διπλωματικής της. Υπάρχουν λένε και σχετικά βίντεο. http://nakednews-gr.blogspot.com/2008/04/yale-aliza-shvarts.html
- Συγγραφέας έκανε μόνος του ενέσεις για να μπει “στο πετσί” του αθλητή και να γράψει το σχετικό βιβλίο του. http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=57047200
Και σε άρθρο κυριακάτικης εφημερίδας μια σουρεαλιστική ένεση-τίτλος:
«Οι σουρεαλιστές κάνουν έρωτα»
Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω σε ποια από τις τρεις λέξεις ήθελε τα italics o αρθρογράφος. Αν υπογραμμίσουμε το «Οι σουρεαλιστές» αυτό σημαίνει άραγε πως αποκλείονται όλοι οι άλλοι, και δη οι ρεαλιστές; Αν υπογραμμίσουμε το «κάνουν» σημαίνει πως οι υπόλοιποι είναι ανέραστοι, μιλάνε μόνο για τον έρωτα; Και αν υπογραμμίσουμε τον «έρωτα», αυτό πού μας παραπέμπει; Στο ωμό σεξ;
Ίσως ο στόχος αυτής της ασαφούς πρότασης να είναι καθαρά σουρεαλιστικός. Αντί, για παράδειγμα, να διαβάζουμε Μπρετόν, Αραγκόν, Ελυάρ, Πρεβέρ μπορούμε να κατασκευάσουμε στίχους ή μανιφέστα. Όχι γιατί υποτιμούμε το κίνημα του σουρεαλισμού, αλλά γιατί υπάρχει μπόλικος σουρεαλισμός στην καθημερινότητά μας. Είναι εφαρμοσμένος, σαν το διάφραγμα.
Λένε πάντως πως οι υπογραμμίσεις στα κείμενα το μόνο που υπογραμμίζουν είναι την αδυναμία του κειμένου να αποδώσει αυτό που τέλος πάντων θέλει να αποδώσει, το «νόημα» – ίσως και να υπονοείται βέβαια πως ο/η συγγραφέας των italics διέπεται από μια χειριστική διάθεση, εναντιώνεται στην πολυσημία.
Υγρ.: Tο πού έγιναν όλα τα παραπάνω είναι καθαρά συμπτωματικό. Οφείλεται στην αδυναμία της sexton-exwtico να αναζητήσει περισσότερες πηγές.
