Αρχείο για την κατηγορία 'ραβασάκια'
09
Μάι
09
Η λύτρωση έρχεται όταν…
08
Φεβ
09
γραφή λανθάνουσα διόρθωση…
Μπορεί τη στιγμή που διόρθωνε ένα κείμενο να έπαιζε
στο γραμμόφωνο του μυαλού του το τραγούδι της Sade “Please Send Me Someone to Love” ή ίσως αυτό να είναι μια μελωδία που κατακλύζει το δωμάτιο τώρα, που ανάρτηση γίνεται του ποστ και στο να δηλώσει αποσκοπεί απερίφραστα πως οι επιμελητές έχουν ψυχής πλησμονή. Τι αρρώστια! Επιμελούνται τα καλώς ή κακώς κείμενα — ψυχές και σώματα.
27
Ιαν
09
Τρυφερά Κουμπιά…
Να γράφεις.
Δεν μπορώ.
Κανένας δεν μπορεί.
Πρέπει να το λέει κανείς: δεν μπορώ.
Και γράφεις.
Μαργκαρίτ Ντυράς, Γράφοντας, μετάφραση Χρύσα Τσαμαδού, εκδόσεις Εξάντας 1996, σ. 56
22
Σεπ
08
καλό φθινόπωρο…
08
Σεπ
08
Κατά παραγγελίαν τρυφερότητα…
Δίχως ποιητική διάθεση τη δεδομένη στιγμή -νομίζει- μετατρέπει μιαν απλή παραγγελία σε ποιητικό δρώμενο στέλνοντας μια κοπέλα στον κύριο ό,τι-θέλει-το-κορίτσι-μας. Η κοπέλα αρνείται, εξαιτίας του τελευταίου σκέλους της παραγγελίας στην πρώτη βερζιόν “και λίγη τρυφερότητα”, γιατί κάθε κοπέλα στις μέρες μας φοβάται την κάθε τρυφερότητα (πόσω μάλλον εκείνη που χρειάζεται να παραγγείλει). Οπότε, η φράση πέρασε από επεξεργασία, έγινε “λίγη(;) τρυφερότητα σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο”, μα προστέθηκε μετά τη διεκπεραίωση της παραγγελίας. Ίσως γιατί είναι πολύ σύνθετο συγκινησιακά να αποκαλύψει κάποιος στις μέρες μας τη σχέση αλουμινόχαρτου και τρυφερότητας. Ή ίσως γιατί η τρυφερότητα δεν κάνει να έχει θέση σε μια παραγγελία. Ή ίσως γιατί η τρυφερότητα δεν κάνει να έχει θέση παραγγελίας.
Καλείται όποιος κρατάει στα χέρια του το παραπάνω Ποίημα να το επιστρέψει.
To copyright ανήκει στον Α.Π. και σε αυτό το υποσχόλιο εδώ τον βάζω να ζητά εξηγήσεις.
Υγρ.: Ποίηση μπορεί να είναι κι ό,τι γράφουν περισσότεροι από ένας (μαζί)
13
Ιουλ
08
black ραβασάκια ναΐφ…
06
Ιουλ
08
“φωτοποιημένο” ραβασάκι
Οι νέες τεχνολογίες προχωράνε, εμείς μένουμε λίγο πίσω. Ωστόσο, προσπαθούμε. Για το Ηλιόδεντρον, μια που το υποσχέθηκα, ένα ραβασάκι που υπέστη ερασιτεχνική φωτοποίηση (photoshop-ποίηση). Με αγάπη!
Ωραία τα ραβασάκια, οι σημειώσεις, τα χειρόγραφα… Μπορεί και να είναι η Απόλυτη Ανάμνηση καθώς είναι ιδιόγραφη, αυθόρμητη, πιστή στη φευγαλέα στιγμή που εμπεριέχει το άπειρο…
Κατόπιν παρότρυνσης από τον Δημήτρη Αθηνάκη, γράφω [αντιγράφω], φωτογραφίζω, αναρτώ και καλώ τους: AReadingDiary, Artanis, Ektor, GreekGayLolita, Hliodendron, H Mirodia tis Lithis, Indianmist alla kai osous agapane… να κάνουν το ίδιο. Δηλαδή:
1. Γράψε (με το χέρι) 2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε) 3. Πόσταρε. 4. Ειδοποίησε! 5. Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com/
6. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους bloggers να συμμετέχουν.
Το δικό μου ραβασάκι:
http://autographcollectors.blogspot.com/
14
Μαρ
08
Exorcisme!
“Φωνάζεις,
Φωνάζεις κι άλλο,
κι άλλο
μέχρι να γίνει
πληγή
ο λαιμός σου
για να ξορκίσεις το
θάνατο”
Patrick Dubost, Ξόρκι στο θάνατο, τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός, 2005
Deca-dance, by sexton
28
Φεβ
08
Καλύτερη μπλογκ-μετωπίδα
“God sometimes you just don’t come through
do you need a woman to look after you?”
Tori Amos
Ψηφίζω ως ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΠΛΟΓΚ-ΜΕΤΩΠΙΔΑ την ακόλουθη:
“Όταν εμείς μιλάμε στο θεό,
είναι προσευχή…
Όταν ο θεός μιλά σ’ εμάς,
είναι σχιζοφρένεια…”
————————————————————————————–
Όπως με πληροφόρησαν, το παραπάνω σλόγκαν υπάρχει γραμμένο έξω από το Δρομοκαΐτειον. Όποιος έχει εισέλθει στο Δρομοκαΐτειον παρακαλείται όπως επικοινωνήσει μαζί μου για τα ένδον σλόγκαν.
Η παραπάνω μπλογκ-μετωπίδα ανήκε στον Δημήτρη Αθηνάκη: http://athinakisdimitris.wordpress.com/
08
Φεβ
08
Μια που πιάσαμε το θέμα…
σχιζοφρένεια
