Ετικέτες

,

βιβλίο ανοιχτό, μάτια κλειστά  

picasso-bluenude.jpg

Τζένη Μαστοράκη

Διόδια

Η γέννηση

Βλάστησα σ’ ένα θερμοκήπιο

μπετόν αρμέ.

Μια φωνή αγελάδας

μου βοσκάει τα σωθικά.

Περιορίστηκα

σ’ αυτή τη φυτική κατάσταση.

Δε μίλησα.

Δεν προκάλεσα κανέναν.

Μονάχα που ευδοκίμησα

στα μέρη όπου τα λεξικά

αρνήθηκαν επίμονα την ύπαρξή μου.

*

Το γράψιμο

Τα τριτοπρόσωπα ρήματα

σου διατάραξαν εγκαίρως

το λόγο σου.

Τώρα τα εξολοθρεύεις

προοδευτικά

στρογγυλεύοντας σε ήχους

όλες τις πέτρες που σου πέταξαν.

Φωνηεντόπληκτα ακόμα

τα γραφτά σου.

    

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Μεταφράζοντας σε έρωτα της ζωής το τέλος

Επαγγελματικά μυστικά

Ο λόγος σου πιο έντεχνος

τόσο φυλάει το μυστικό της επιβίωσης.

Μες στις γραμμές του κρύβει

το ποιος σου μάτωσε την ψυχή

σου λέρωσε τ’ αστέρια·

θα ψευδομαρτυρήσει ο λόγος

για να κερδίσεις εσύ

τον αντικατοπτρισμό του έρωτα.

Συνθέτει την υπεράσπιση κι αθώωσή σου

που θυσίασες το μυστικό της αιωνιότητας

για ένα στιγμιαίο σμίξιμο με τον ουρανό

και με μια ευφάνταστη του στίχου στροφή

σε κάνει να ξεχνάς τη δίαιτά σου την καθημερινή:

εφήμερο ωμό.

Αναφωνείς με ωραία διαλεγμένες αντιθέσεις:

«Μου φτάνει η ποίηση της στιγμής»

πίσω αφήνεις την απώλεια,

αναζητάς καινούργιες τεχνικές

για να υμνήσεις μάτια, κι άλλα μάτια

γιατί όσο μένουν τα δικά σου ανοιχτά, λες

έχω δουλειά ακόμη.

Advertisements