Ετικέτες

, ,

Audre Lorde* 

Μια γυναίκα μιλά

Φεγγάρι σημαδεμένο και αγγιγμένo απ’ τον ήλιο

η μαγεία μου είναι άγραφη

αλλά όταν η θάλασσα ξαναγυρνά

αφήνει πίσω της το σχήμα μου.

Δεν ζητώ εύνοια

ανέγγιχτη από αίμα

ανένδοτη σαν την κατάρα της αγάπης

σαν τα λάθη μου μόνιμη

ή σαν την περηφάνια μου

δεν μπερδεύω

αγάπη και οίκτο

μίσος και χλεύη

κι αν θες να με μάθεις

κοίτα μες στου Ουρανού τα σωθικά

όπου οι ανήσυχοι ωκεανοί χτυπούν βίαια.

Δεν διαβιώ εμμονικά μες στην

απαρχή μου ή μες στις θειότητές μου

καθώς άχρονη και ανήλικη είμαι

ακόμα αναζητώ

τις αδερφές μου

μάγισσες στο Νταχομέι

να με φοράνε μες στα φιδίσια ρούχα τους

όπως η μαμά μας

το μοιρολόι.

Υπήρξα γυναίκα

για πολύ καιρό

απ’ το χαμόγελό μου φυλάξου

μες στα αρχαία ξόρκια μου είμαι επικίνδυνη

και η νέα Ερινύα του φεγγαριού

με όλο το ανοιχτό σου μέλλον

έταξε να

είμαι γυναίκα

και όχι λευκή. 

                                                  Μετάφραση: Ευτυχία Παναγιώτου

* http://en.wikipedia.org/wiki/Audre_Lorde

Advertisements