Ετικέτες

, ,

Εφόσον την τελευταία βδομάδα ακούω το τραγούδι Almost Rosey της καταπληκτικής Tori Amos γύρω στις 30 φορές τη μέρα, είπα να κάνω και κάτι χρήσιμο, όπως να το μεταφράσω. Αυτή είναι μια απόδοση, λοιπόν, ενός τραγουδιού που θεωρώ ποίημα…

Σχεδόν ρόδινα

Ένα λεπτό μονάχα απ’ το χρόνο σου / Είναι γνωστό πως τρέφω αυταπάτες / Γι’ αυτό άσε με να βάλω αυτά τα  / Ροζ γυαλιά στον εξεταστικό φακό // Είναι τώρα αυτό για σένα αρκετά αληθινό / Γιατί οι ξανθές εδώ δεν πετάγονται από τούρτες / Αν κάτι τέτοιο δεν είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακό // Ανέβα σ’ αυτό το βαγόνι των τρελών // Αλλιώς πώς γίνεται να λένε όλοι / Καλημέρα / Καλά το ξέρουμε κι οι δυο πως δεν θα νοιάζονταν // Αν απλώς κουλουριαζόμουν και πέθαινα / Αλλά τούτο δω ας μην το δοκιμάσουμε / Κουράγιο, φόρα ένα ζευγάρι από εκείνα τα νοσταλγικά ρόδα / Ύψωσε τα τυφλά τα μάτια για να δουν / Κουράγιο, άλλωστε η χαρούμενη μάσκα σου / δεν ήταν ο κατάλληλος ο τρόπος / Κουράγιο, φόρα ένα ζευγάρι από εκείνα τα νοσταλγικά ρόδα / Σε λίγο θα νιώσεις σχεδόν καλά // Σχεδόν ρόδινος // Λοιπόν, μερικά κορίτσια εδώ πέρα θα δοθούν / Όχι, όχι σε ποδοσφαιριστές πλούσιους / Αλλά θα εμπιστευτούν μικρά λευκά «στυλάρια» / Αυτός είναι ο Κύριος Virginian Slim, «πετά» σαν τσιγάρο // Γι’ αυτό προσπάθησα κάποτε να συμμορφωθώ / Με μια εξουσία που / Την άγρια πλευρά μου θα τη βύθιζε / Αλλά κι αυτή η ίδια η θυσία θυσιάστηκε // Ναι, γέλα με μια μοιραία γυναίκα / Που μες στο νυφικό της τώρα / Παντρεύεται την ευκολία των ρηγμάτων / Αυτό που απ’ τα γεγονότα διαφαίνεται // Τώρα, πίσω στον καιρό που πέθανε η Βιολέτα / Η αιτία ακόμα αδιευκρίνιστη / Πίστευε πως η αγάπη αρκεί / Αλλά η θωπεία δεν θωπεύεται // Τα πλοκάμια των ατέλειωτων πόθων της / Έρχονται απ’ τους διαδρόμους και με βρίσκουν / Σαν πειρασμός, τη δύναμή της θέλω να γευθώ / Με μαγγανείες μπορώ και ξεμεθώ // Κι όταν ακούω άλλη μία έκρηξη / Ναι έχουμε όλοι ρημαχτεί από ένα τραγούδι / Και από αηδόνια σε ανάταση / Πότε, πότε κάτι αρκεί;

                                                           Τόρι Έιμος, Σχεδόν ρόδινα

Advertisements