Ετικέτες

,

«Αν ήσουν εσύ, δεν θα έβγαζα τη μάσκα»

                                   (Λένα Πλάτωνος, Ντορούτσκα, Ημερολόγια)

 

1. Τα ημερολόγια, όπως και οι επισκέψεις στον ψυχολόγο αποτελούν μερικές φορές τη μεγαλύτερη πανουργία της παραμυθίας. Έχουν καταρχήν το δικαίωμα να είναι εξομολογητικά, αν θέλουνε και ακραία στην ειλικρίνειά τους, όπως θα επιθυμούσε ίσως ένας Νίτσε για τον άνθρωπο, δίχως το φόβο της αντικειμενικότητας (αν υπάρχει), των κανόνων αισθητικής (αν υπάρχουν) ή της λογικής αλληλουχίας (αν υπάρχει). Είναι ό,τι θέλουνε να είναι, για παράδειγμα, καρικατούρες της πραγματικότητας, δολιοφθορείς, γελωτοποιοί, φρενοβλαβείς, εγκληματίες, εφόσον εξυπακούεται πως ο λόγος που γράφουν (ημερολόγιο) και επισκέπτονται τον ψυχίατρο κάποιοι άνθρωποι είναι εξ ορισμού επειδή «δεν είναι καλά». Αλλά δεν αξιοποιούν πάντα την ευκαιρία που τους δίνεται να γίνουν καλά. Σου έδωσα το ελεύθερο, αλλά εσύ δεν ήξερες πώς… 

2. …«Δεν πας καλά», είπε στην Π. χθες ένας περαστικός  και εκείνη του απάντησε «Πάλι καλά», κάνοντάς τον να εκνευριστεί ακόμη παραπάνω. «Δηλαδή το παραδέχεσαι;» ρωτά. «Φυσικά!» επιμένει εκείνη χαμογελώντας. «Δεν ακούς τι λένε; Όποιος είναι καλά σε αυτή την κοινωνία που ζούμε είτε δεν είναι καλά (στ’ αλήθεια), είτε είναι ένα ζώον (με ν) και μισό (αρχίδι). «Α, εσύ δεν πας καθόλου καλά!» αντιδρά ο Α. «Είμαι η Δεν-Πάω-Καλά (η ΔΠΚ), χαίρω πολύ. Εσείς ποιος είστε;» ρωτά ειρωνικά. «Με λένε Α.», απαντά, «και είμαι κατά της ψυχανάλυσης». «Και γιατί είστε εδώ;» ρωτά η Π. «Ήρθα για τα χάπια», απάντησε…

3. Υπάρχει και το Ταχυφαγείον Λύση Προβλημάτων. Δεν είναι κακό, κακό είναι να πηγαίνεις πρώτα στο ταχυφαγείον, δίχως να έχεις δοκιμάσει ένα σπιτικό γεύμα μπρος στον καθρέφτη, πάνω στον καναπέ, πάνω στο χαρτί, με το μονόλογο, με τον φανταστικό και μη διάλογο, όλα αυτά. Και ο ψυχολόγος δεν δαγκώνει, ειδικά αν δεν το κάνει για τα χρήματα. Πολλές φορές, πολύ απλά, δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Δεν είναι ντροπή. Το θέμα είναι να μη λέμε ψέματα στον εαυτό μας.  

4. Ενδιαφέρουσα είναι μια παρατηρούμενη μερίδα ανθρώπων. Αυτοί που γράφουν ημερολόγιο για να κατασκευάσουν για τον εαυτό τους μια νέα πραγματικότητα, να εφεύρουν ένα νέο παραμύθι, τις λεγόμενες ψευδαισθήσεις. Κερδίζεις ίσως μερικά χρονάκια παραπάνω έτσι, αν κρύβεσαι καλά από τον ίδιο σου τον εαυτό – προτού πέσει βέβαια το ταβάνι και σε πλακώσει μία και έξω. Η δε επίσκεψη στο γιατρό μοιάζει περισσότερο με επίσκεψη στο καφενείο, επιλέγουμε να πούμε αυτά που μας βολεύουν, σάμπως από ανάγκη να κουκουλώσουμε το πρόβλημα, ενισχύοντας το πρόβλημα με περισσότερα επιχειρήματα (λέγεται και εκλογίκευση). Ξεχνάμε να αναφέρουμε πως είμαστε κρυπτο-ομοφυλόφιλοι και γι’ αυτό μας ενοχλεί ο «γκέι» γείτονας, πως έχουμε κάνει στα κρυφά δυο-τρεις εκτρώσεις και αυτός είναι ο λόγος που το αγόρι μας δεν μας εμπιστεύεται πια, πως μας χτυπά ο σύζυγος επειδή το κέρατο πάει σύννεφο, ή πως το κέρατο πάει σύννεφο επειδή τρώμε ξύλο, ή πως δεν έχουμε λεφτά γιατί το ρίχνουμε «πού και πού» στο χαρτάκι με τις φιλενάδες μας ή στο καζίνο με τους συναδέλφους, ή γιατί έχουμε μανία με τα Prada ή τα ακριβά αμάξια, ενώ τα παιδιά μας, που έχουν όλα τα φόντα να σπουδάσουν, δεν βαριέσαι, ας αναλάβουν το κρεοπωλείο του μπαμπά.  

5. Τα δάκρυα πάντα βροχή. Όταν μιλάμε στους ξένους. Έτσι για να κάνουμε μια καλή αρχή, να τους εμφυτεύσουμε την εικόνα που θέλουμε να έχουν για εμάς. Είμαστε αδικημένοι. Μας συμβαίνουν διάφορα. Ο θεός μάς έχει καταραστεί. Δείξτε κατανόηση στην περίπτωσή μας. Εμείς νίπτουμε τας χείρας μας. Ελεήστε τον πτωχόν. (Το τι τραβάνε οι «δικοί μας» άνθρωποι, όταν αποφασίσουμε πως η αγάπη τους είναι δεδομένη, είναι μια άλλη ιστορία).

6. Πολλές φιλίες και σχέσεις καταστρέφονται απλώς επειδή δεν θελήσαμε να δείξουμε το πρόσωπό μας. Ο ψυχολόγος και ο εαυτός μας παραμένουν οι κύριοι ξένοι. Οι αφηγήσεις μας σε αυτούς τους Χ άγνωστους η τέλεια παραμυθία.

                    Και η ζωή συνεχίζεται…

 

«Μακριά από συγγενείς κοντά από ξένους.

Αυτή η βασική κληρονομιά από τη μαμά»

                                          (Λένα Πλάτωνος, Ντορούτσκα, Ημερολόγια).

 

Τι γίνεται λοιπόν όταν η τέχνη γίνεται ειλικρινής και τα ημερολόγια και οι επισκέψεις στον ψυχολόγο ανειλικρινή; Ό,τι καλύτερο μπορώ να ανακαλέσω από ημερολόγια είναι τα Ημερολόγια της Λένας Πλάτωνος. Είναι ειλικρινή αλλά και έντεχνα.

Και μετά το «Σ’ αγάπησα, σ’ αγάπησα πολύ» (έχουν βουίξει τα πάντα μέσα μας με αυτό το τραγούδι, το έχουνε ακούσει τα αμάξια, τα γραφεία, τα σπίτι, τα καλώδια, έχει ο στίχος ταξιδέψει στο εξωτερικό καθώς και σε παραλλαγές σε ραβασάκια) είναι σαν να έχουμε Πρωτομαγιά: 

Πρωτομαγιά / Το αεράκι παίζει με τα λευκά κουρτινάκια / Είμαι ευτυχισμένη / Έχω βρει στο ράδιο εξαίσιο σταθμό / Εκπέμπει τα τραγούδια που αγαπώ / Βέβαια εσύ λείπεις / Όμως είμαι, είμαι ευτυχισμένη / Παίρνω τους φίλους μου / Ευχόμαστε ο ένας στον άλλον / Βέβαια εσύ λείπεις / Όμως φτιάχνω μαγιάτικο στεφάνι / Από τους φίλους μου / Και την απουσία σου / Είμαι ευτυχισμένη 

Διαβάστε την ειλικρινέστατη συνέντευξη της Λένας Πλάτωνος στον Πάνο Μιχαήλ (http://greek-lolita.blogspot.com/2008/03/exposed-on-mountains-of-heart.html) για το περιοδικό Parallaxi (τεύχος 143, σελίδες 30-31) (http://www.parallaximag.gr/test/paralaxi2.html)

και αγοράστε το σιντί με μεγάλη, μεγάλη τρυφερότητα. Περιέχει 14 σύγχρονα ποιητικά αριστουργήματα. Υπάρχει και το Ηρώδειο τέλη του μήνα για το live.

Advertisements