Ετικέτες

, , , ,

MUSIC SWIMS BACK TO ME

Το «Gigarettes, Whiskey and Wild Wild Women» των Son of the Pioneers (κλικ εδώ) ήταν το μόνο τραγούδι που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, μπορούσε να τραγουδήσει Η Ανν Σέξτον (τουλάχιστον όχι παράφωνα). Η αγάπη της για τη μουσική ήταν δεδομένη, όπως δεδομένο είναι πως στα τέλη της δεκαετίας του 1960 είχε φτιάξει ένα ποιητικό-ροκ συγκρότημα με τον τίτλο «Anne Sexton and Her Kind».

Δεν έπασχε από κανένα σύνδρομο ιντελεκτουαλισμού (ευτυχώς έπασχε από ένα σωρό άλλα) και αντιλαμβανόταν την ποίηση ως το «κακό» που κρύβει μέσα του το «καλό», ανακαλύπτοντας μαγικές λέξεις, που ενώ φαίνονται αντίθετες είναι ουσιαστικά αλληλοσυμπληρούμενες, καθότι, αν διαβαστούν ανάποδα είναι ίδιες: evil/live και rats/star. NO EVIL STAR.

Combination of Ontological Inscape, Trickery and Love

Busy, with an idea of a code, I write

signals hurrying from left to right,

or right to left, by obscure routes

for my own reasons; taking a word like «writes»

down tiers of tries until its secret rites

make sense; or until, suddenly, RATS

can amazingly and funnily become STAR

and right to left that small star

is mine, for my own liking, to stare

its five lucky pins inside out, to store

forever kindly, as if I were a star

I touched and a miracle I really wrote. 

Ο σωτηριολογικός χαρακτήρας της γραφής της, απαλλαγμένος από ιδεολογήματα, ακαριαίος σαν το καφκικό τσεκούρι για την παγωμένη θάλασσα εντός μας, είναι και ο λόγος γι’ αυτή την «έκτακτη» ανάρτηση, την Ημέρα της Παναγίας, που είναι Ελεούσα. Ο θεός της Ανν Σέξτον ήταν γένους θηλυκού. «God Is a Woman» είχε προτείνει σε μια διάλεξη αρχές της δεκαετίας του 1970. Σε μια εποχή που κάποιες γυναίκες υπέφεραν από το Αμερικανικό Όνειρο, η παρουσία της είχε ιδιαίτερη βαρύτητα.

Αν η ποίηση έχει λόγο ύπαρξης σήμερα, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς (και πότε οι καιροί δεν ήταν χαλεποί;), είναι ακριβώς για να ευεργετεί τη ζωή. Στην Ανν Σέξτον η Ποίηση χάρισε δεκαεφτά επιπλέον χρόνια ζωής, από την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας της στα είκοσι οχτώ της χρόνια, έως τα σαράντα πέντε της που αφέθηκε ανεπιστρεπτί στο θάνατο. Η ποίησή της είναι, ανάμεσα σε τόσα άλλα, μια ποίηση ελέους. Ένα είδος εξιλέωσης με απαρχή τη συγχώρεση των άλλων, μα και του εαυτού της. Έχει αρχή και τέλος τον άνθρωπο που αγγίζει με το σώμα του την πραγματικότητα του είναι του σε όλες τις διαστάσεις του χρόνου. Το πού αρχίζει και πού τελειώνει μια σκανδαλώδης αυτοβιογραφική πληροφορία είναι το ελάχιστο που πρέπει ν’ αφορά τον αναγνώστη. Το τι είναι ποίηση κρίνεται από τη ζωική δύναμη που κρύβει μέσα της μα και από τη ζωή που χαρίζει απλόχερα στους αναγνώστες της.

Ας υπηρετήσουν η ποίηση και η μουσική τις ανάγκες όλων των κοινωνικών στρωμάτων.

Ο Peter Gabriel εμπνεύστηκε με αφορμή την Ανν Σέξτον το τραγούδι «Mercy Street» (κλικ εδώ) το 1986.

Οδός Ελέους Αριθμός 45 (1976, μετά θάνατον)

Τσιγάρα και ουίσκι και ατίθασες, ατίθασες γυναίκες

(από ένα τραγούδι)

Μπορεί να γεννήθηκα γονυπετής,

να γεννήθηκα βήχοντας κατά τον μακρόσυρτο χειμώνα,

να γεννήθηκα περιμένοντας το φιλί του ελέους,

να γεννήθηκα μ’ ένα πάθος για βιασύνη

κι όμως, όπως εξελίσσονταν τα πράγματα,

έμαθα νωρίς για τον πασσαλοπήκτη

ή το σύρσιμο προς τα έξω, τον καπνό του κλύσματος.

Μέχρι τα δύο ή τρία μου έμαθα να μη γονατίζω,

να μην περιμένω, να σπέρνω τις φωτιές μου υπόγεια

όπου κανείς, πέρα από τις κούκλες, τέλειες και φρικαλέες,

δεν θα μπορούσε ν’ ακούσει ψιθύρους ή να εγκαταλειφθεί στο θάνατο.

*

Τώρα που έγραψα πολλές λέξεις

ομολόγησα τόσους έρωτες, για τόσο πολλούς,

και υπήρξα ολότελα αυτό που ήδη ήμουν –

μια γυναίκα των καταχρήσεων, της φλόγας και της απληστίας

βρίσκω την προσπάθεια ανώφελη.

Άραγε δεν κοιτάζω στον καθρέφτη,

αυτές τις μέρες,

και δεν βλέπω μια μέθυσο αρουραίο ν’ αποστρέφει τα μάτια της;

Άραγε δεν αισθάνομαι την πείνα να με διαπερνά τόσο

ώστε να προτιμώ να πεθάνω

απ’ το να την κοιτάξω καταπρόσωπο;

*

Γονατίζω άλλη μια φορά,

μήπως και έρθει το έλεος

την τελευταία στιγμή.

Μετάφραση: Ε.Π.

Advertisements