Ετικέτες

, ,

Δίχως ποιητική διάθεση τη δεδομένη στιγμή -νομίζει- μετατρέπει μιαν απλή παραγγελία σε ποιητικό δρώμενο στέλνοντας μια κοπέλα στον κύριο ό,τι-θέλει-το-κορίτσι-μας. Η κοπέλα αρνείται, εξαιτίας του τελευταίου σκέλους της παραγγελίας στην  πρώτη βερζιόν «και λίγη τρυφερότητα», γιατί κάθε κοπέλα στις μέρες μας φοβάται την κάθε τρυφερότητα (πόσω μάλλον εκείνη που χρειάζεται να παραγγείλει). Οπότε, η φράση πέρασε από επεξεργασία, έγινε «λίγη(;) τρυφερότητα σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο», μα προστέθηκε μετά τη διεκπεραίωση της παραγγελίας. Ίσως γιατί είναι πολύ σύνθετο συγκινησιακά να αποκαλύψει κάποιος στις μέρες μας τη σχέση αλουμινόχαρτου και τρυφερότητας. Ή ίσως γιατί η τρυφερότητα δεν κάνει να έχει θέση σε μια παραγγελία. Ή ίσως γιατί η τρυφερότητα δεν κάνει να έχει θέση παραγγελίας.    

Καλείται όποιος κρατάει στα χέρια του το παραπάνω Ποίημα να το επιστρέψει. 

To copyright ανήκει στον Α.Π. και σε αυτό το υποσχόλιο εδώ τον βάζω να ζητά εξηγήσεις.  

 

Υγρ.: Ποιηση μπορει να εiναι κι o,τι γρaφουν περισσoτεροι απo eνας (μαζi)