Ετικέτες

pif__paf__by_lethie

Ζακ Πρεβέρ

Τα νεκρά φύλλα 

Αχ, πόσο εύχομαι να θυμάσαι

τις ευτυχισμένες εκείνες μέρες που ήμασταν φίλοι.

Η ζωή ήταν τότε πολύ πιο λαμπρή,

ζεστότερος κι ο ήλιος από σήμερα.

Νεκρά φύλλα μαζεμένα μια φτυαριά.

Βλέπεις, δεν έχω λησμονήσει.

Νεκρά φύλλα μαζεμένα μια φτυαριά,

αναμνήσεις μα και θλίψεις,

και ο βορινός αγέρας τα πάει μακριά

στην παγερή νύχτα της λήθης.

Βλέπεις, δεν έχω λησμονήσει

το τραγούδι που μου είχες τραγουδήσει:

 

Είναι ένα τραγούδι σαν εμάς.

Ζήσαμε οι δυο μαζί,

εσύ που με αγαπούσες

κι εγώ που σε αγαπούσα.

Μα η ζωή χωρίζει όσους αγαπιούνται

πιο τρυφερά, με κρότο κανένα

κι η θάλασσα από την άμμο σβήνει

των εραστών τα ίχνη που έχουνε χωρίσει.

 

Νεκρά φύλλα μαζεύονται, νεκρά φύλλα στοιβάζουν

σαν τις αναμνήσεις, ακριβώς όπως οι θλίψεις.

Μα η αγάπη μου η σιωπηλή και η πιστή

χαμογελά πάντα και ευγνωμονεί τη ζωή.

Σε αγαπούσα τόσο, ήσουν υπέροχη.

Πώς είναι δυνατόν να σε έχω λησμονήσει;

Τότε η ζωή ήταν πολύ πιο λαμπρή,

ζεστότερος κι ο ήλιος από σήμερα.

Η πιο γλυκιά μου φίλη ήσουνα,

μα το να λυπάμαι είναι το μόνο που μου μένει.

Αυτό το τραγούδι που κάποτε άκουγα να μου τραγουδάς εσύ 

ξανά και ξανά θα ακούω.

 Απόδοση: Ε.Π.

Και τα «Νεκρά Φύλλα» από τον Yves Montand.

Και τα «Φθινοπωρινά Φύλλα» από την Edith Piaf.

Και, για να εκτονώσουμε το λυρισμό, σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή, «Dead Leaves and the Dirty Ground» από τους The White Stripes.

Advertisements