Ετικέτες

planepopup1_800x654

τις έφαγα

τις σφαίρες μου

και δεν ήμουν

ούτε στρατιώτης ούτε φονιάς.

βέβαια τις νύχτες

με ξυπνούσε το σύννεφο

και σηκωνόμουν

και στεκόμουν

από τις γρίλιες δειλά πίσω.

το συρματόπλεγμα σκληρό,

το κόψιμο βαθύ

-όπως

πάντα

πυροβολούσα

το φεγγάρι-

το μικρό σου παιδί

μπερδευόταν κάθε μέρα

στα δάχτυλά μου

κι έσκαβα

φωνήεντα.

 

τις έφαγα κι εγώ

τις σφαίρες μου

και δεν ήμουν

μήτε πόρνη

μήτε άγια.

βέβαια με το στόμα

ορθάνοιχτο

αλυχτούσα αδέσποτη

γι’ αυτό το μανιτάρι στην κοιλιά μου

γι’ αυτή τη μανία, γι’ αυτή την έξαρση

γι’ αυτή την οπτασία του εφικτού.

 

τώρα από σένα πλήρως χορτάτη

όλο κλοτσάω,

το εγώ μου όλο κλο‑

τσάω

πιο μέσα.

Μέρος του ποιήματος δημοσιεύτηκε στο Ημερολόγιο Ποίησης 2009, Κι εγώ θα σ’ αγαπάω κάθε μέρα, επιμέλεια Γιώργος Γιαννούσης, εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική, Αθήνα 2008.

Η φωτογραφία πάρθηκε από ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο της Mail Online (Daily Mail).

Advertisements