Ετικέτες

,

VII. ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΑΜΕ ΟΜΩΣ ΜΙΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΛΗ ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ (ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ) ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟ ΨΕΜΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΕ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΖΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΡΩΝ ΕΞΙΣΟΥ ΤΡΑΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΓΡΙΩΝ

Όλοι οι μύθοι είναι ένα εμπλουτισμένο μοτίβο,
μια πρόταση διπλής όψεως,
που επιτρέπει στον χειριστή της να λέει ένα πράγμα και να εννοεί κάτι άλλο, να ζει διπλή ζωή.
Εξού και η αντίληψη με ρίζες της στην πρώιμη αρχαία σκέψη ότι όλοι οι ποιητές είναι ψεύτες.
Κι απ’ τα πραγματικά ψέματα της ποίησης
στάλαξε μια απορία.

Τι στ’ αλήθεια συνδέει τις λέξεις με τα πράγματα;

Όχι πολλά, αποφάσισε ο σύζυγός μου
και συνέχισε να χρησιμοποιεί τη γλώσσα
με τον ίδιο τρόπο που ο Όμηρος λέει πως τη χρησιμοποιούν οι θεοί.
Οι θεοί γνωρίζουν όλες τις ανθρώπινες λέξεις, σ’ αυτούς όμως έχουν και σημασίες τελείως διαφορετικές, πέρα από τις δικές μας σημασίες.
Γυρίζουν το διακόπτη κατά βούληση.

Ο σύζυγός μου είπε ψέματα για τα πάντα.

Χρήματα, συναντήσεις, ερωμένες,
τη γενέτειρα των γονιών του,
το μαγαζί όπου αγόραζε πουκάμισα, το πώς γράφεται τ’ όνομά του.
Είπε ψέματα κι όταν δεν χρειαζόταν να πει ψέματα.
Είπε ψέματα κι όταν δεν ήταν καν βολικό να τα πει.
Είπε ψέματα κι όταν ήξερε πως ήξεραν ότι έλεγε ψέματα.

Είπε ψέματα κι όταν αυτό τούς ράγιζε την καρδιά.

Η καρδιά μου. Η καρδιά της. Συχνά αναρωτιέμαι τι ν’ απέγινε.

Η πρώτη.

Υπάρχει κάτι ολοσχερώς οριακό και καίριο με την πρώτη απιστία σ’ ένα γάμο.

Ταξί που πηγαινοέρχονται.

Δάκρυα.

Ρωγμές στον τοίχο, στο σημείο που χτυπήθηκε.

Αναμμένα φώτα αργά τη νύχτα.

Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτήν.

Αυτήν, αυτή η λέξη που ξεσπά.

Φώτα ακόμα αναμμένα το πρωί.

*

Από τη συλλογή The Beauty of the Husband (a fictional essay in 29 tangos), 2002.

(Μτφρ: Ε. Π.)

—-

 

 

 

 

Η Ανν Κάρσον γεννήθηκε στον Καναδά τον Ιούνιο του 1950. Είναι ποιήτρια, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια, θεατρική συγγραφέας και καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών και Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Αν και πολυβραβευμένη ποιήτρια, λίγα πράγματα είναι γνωστά για την προσωπική της ζωή. Στα βιβλία της, το βιογραφικό της συνοψίζεται στην πρόταση «Η Ανν Κάρσον ζει στον Καναδά».

Βιβλία: Eros the Bittersweet (1986), Glass, Irony, and God (1992), Short Talks (1992), Plainwater (1995), Autobiography of Red: A Novel in Verse (1998), Economy of the Unlost: Reading Simonides of Ceos with Paul Celan (1999), Men in the Off Hours (2001), Electra (μετάφραση) (2001), The Beauty of the Husband (2002), If Not, Winter: Fragments of Sappho (2002), Wonderwater (Alice Offshore) (τόμος Β’, συνεργασία με τον Roni Horn) (2004), Decreation: Poetry, Essays, Opera (2005), Grief Lessons: Four Plays by Euripides (μετάφραση) (2006), An Oresteia (2009) (μετάφραση).

—-

Βλ. Anne Carson, «Αν η τέχνη είναι υπηρέτης της πλάνης», Poetix (τεύχος 2).