Ετικέτες

,

«Η εποχή που γράφαμε για διασκέδαση έχει παρέλθει. Δεν γράφω για να διασκεδάσω τους άλλους μήτε και τον εαυτό μου. Αυτό το βιβλίο είναι ένα όργανο, ένα εργαλείο – και πρέπει να ’ναι σκληρό και να έχει σχήμα, σαν κάθε εργαλείο, μακρύ, χοντρό και στομωμένο».

Η Σούζαν Σόνταγκ (1933-2004) ήταν μόλις είκοσι πέντε όταν κατέγραψε την παραπάνω φράση στο ημερολόγιό της (1958), που είναι, θα έλεγε κανείς, αντιπροσωπευτική της σοβαρότητας που τη χαρακτήριζε από την εφηβεία της και υπαινικτική παράλληλα του σεξουαλικού της προσανατολισμού, στον οποίο πολλά άρθρα του ξένου Τύπου με αφορμή την έκδοση του πρώτου αυτού μέρους των Ημερολογίων της, καλώς ή κακώς, επικεντρώθηκαν.

Το βιβλίο αποφάσισε να επιμεληθεί και να εκδώσει ο γιος της David Rieff μετά το θάνατο της μητέρας του το 2004 από καρκίνο και του πατέρα του το 2006. Δεν είχε τη ρητή προτροπή έκδοσής του, μια νύξη μονάχα από τη μητέρα του λίγο πριν αναχωρήσει για τον άλλο κόσμο, και το ένστικτό του τού γιου ως προς τις ισορροπίες ανάμεσα στα προσωπικά δεδομένα και τη δημόσια προβολή. Η χειρονομία αποτελεί πάντως έναν συγκινητικό φόρο τιμής του David Rieff προς τη συγγραφέα Σούζαν Σόνταγκ λαμβανομένου υπόψη πως η τελευταία εγκατέλειψε την οικογένειά της φεύγοντας για το Παρίσι όταν ο γιος της ήταν περίπου 6 χρόνων.

Στη σύντομη και περιεκτική εισαγωγή του παρουσιάζει τους λόγους που πήρε την πρωτοβουλία να φανερώσει τη συγγραφική, και όχι μόνο, πορεία της «Σκοτεινής Γυναίκας των Αμερικανικών Γραμμάτων». Με μια σκληρή αίσθηση δικαιοσύνης, ανάλογης ίσως με της Σόνταγκ, υπογραμμίζει ότι, εφόσον η μητέρα του ήταν πριν από όλα σπουδαίος κριτής, ο μόνος ο τρόπος να αναδειχθεί αυτό το στοιχείο της προσωπικότητάς της ήταν να οδηγήσει τον αναγνώστη των μύχιων (κατόπιν επιλογής και επιμέλειας ωστόσο) σκέψεών της στην κριτική.

Το βιβλίο επιβεβαιώνει τα χαρακτηριστικά μιας συγγραφέα, όπως θα αποδεικνυόταν αργότερα, με αιχμηρότατο πνεύμα, αφοριστική σκέψη, πηγαία και αυτοπειθαρχημένη φιλομάθεια καθώς και με σαφή καλλιτεχνική στόφα — εκείνο που αποκαλύπτει όμως είναι τη βαθιά, με όλη της την εφηβική απόγνωση, ευαισθησία.

Η πολυβραβευμένη εν ζωή συγγραφέας, σκηνοθέτρια και πολιτική ακτιβίστρια Σούζαν Σόνταγκ μεταφράζεται ευτυχώς εδώ και κάποια χρόνια στα ελληνικά.

(2006) Η νόσος ως μεταφορά. Το AIDS και οι μεταφορές του, Ύψιλον

(2005) Λέγοντας ιστορίες, Καστανιώτη

(2003) Παρατηρώντας τον πόνο των άλλων, Scripta

(2001) Αμέρικα, Οδυσσέας

(1998) Για το στυλ. Ενάντια στην ερμηνεία. Περί κινηματογραφοφιλίας, Καθρέφτης

(1998) Ο εραστής του ηφαιστείου, Οδυσσέας

(1993) Περί φωτογραφίας, Φωτογράφος

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο AcidArt.

Advertisements