Ετικέτες

Η μαύρη μαγεία

Μια γυναίκα που γράφει νιώθει πάρα πολλά,

τους εκστασιασμούς εκείνους και τους οιωνούς!

Σαν να μην έφταναν

οι κύκλοι και τα παιδιά και τα νησιά∙

οι θρηνωδοί και τα κουτσομπολιά

και τα λαχανικά σαν να μην έφταναν καθόλου.

Νομίζει πως μπορεί να προειδοποιήσει τ’ άστρα.

Μια συγγραφέας είναι πρωτίστως κατάσκοπος.

Γλυκιά μου αγάπη, είμαι αυτό το κορίτσι.

*

Ένας άντρας που γράφει ξέρει πάρα πολλά,

τι ξόρκια, τι φετίχ!

Σαν να μην έφταναν

οι στύσεις, τα συνέδρια και τ’ αγαθά∙

οι μηχανές και τα γαλόνια

και οι πόλεμοι σαν να μην έφταναν καθόλου.

Μ’ έπιπλα από δεύτερο χέρι φτιάχνει ένα δέντρο.

Ένας συγγραφέας είναι πρωτίστως κάθαρμα.

Γλυκιά μου αγάπη, είσαι αυτός ο άντρας.

*

Δίχως ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας,

μισώντας τα παπούτσια μας, και τα καπέλα μας ακόμη,

αγαπάμε ο ένας τον άλλον, μονάκριβα, μονάκριβα.

Τα χέρια μας είναι γαλάζια και απαλά.

Τα μάτια μας είναι γεμάτα τρομακτικές εξομολογήσεις.

Αλλά όταν παντρευόμαστε,

τα παιδιά φεύγουν αηδιασμένα.

Υπάρχει πάρα πολύ φαγητό και κανείς δεν απόμεινε

για να καταφάει όλη αυτή την αλλόκοτη αφθονία.

Advertisements