Ετικέτες

,

3

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μετς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν ερήμους
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια
και οινόπνευμα για να κοιμηθούν
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται.
Εμένα οι φίλοι μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια Βικτώρια Κουκάκι Γκύζη.
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια
τις ενοχές σας αποφάσεις συνεδρίων δανεικά φουστάνια
σημάδια από καύτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση
το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.
Κάνουν ό,τι λάχει.
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δικιά σας μόνο για γλύψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου.

(από το βιβλίο Τρία κλικ αριστερά)

*

Εμένα οι φίλοι μου / Magic de Spell

12

Τώρα
Ο Χίτλερ και ο Στάλιν
κάναν κατάληψη
στο τρίτο μάτι ζωής
τώρα οι άνθρωποι
μόνο στο φόβο ενωνόνταν
Τα όνειρά τους
χιλιάδες χρόνια πέφτανε χωρίς ήχο στο πάτωμα
σε μια χαραμάδα κρυβόντουσαν
γινόντουσαν αράχνες
από κει έβγαινε και μεγάλωνε και τρεφόταν
το μόνο πράγμα που τους ένωνε.
Τώρα οι άνθρωποι
μόνο στο φόβο ενωνόνταν
Τα όνειρά τους
λυπημένες κόλλες απ’ τα παράθυρα φτερούγιζαν
με ζωγραφιές από χιλιάδες καταστραμμένες εικόνες
καμένα δέντρα καμένες εικόνες ολικής καταστροφής
υπερπληθυσμός παραμορφωμένα πρόσωπα
από εικόνες καμένης άχρηστης γνώσης.
Τα όνειρά τους άσπρες κόλλες
ζωγραφισμένα σβησμένα πουλιά χωρίς φτερά
κυκλικές πολυθρόνες ιατρείων
βγαίνανε απ’ το στόμα τους μονάχα σύμφωνα λαρυγγικά
κ γ χ κ γ χ  βαθιά απελπισμένα
μ’ ένα παράπονο παιδικό μέσα στη λύπη σουρνόνταν
τους σκουπιδοτενεκέδες γεμίζανε
θα ξαναγινόντουσαν πολτός
να ξαναγράψουν άνθρωποι σ’αυτούς
να τραφούνε μ’ αυτους να τους ανακυκλώσουν
Τώρα οι άνθρωποι
είχαν άσχημο χρώμα πρασινοκίτρινο
και στο μέρος της καρδιάς
αναβόσβηνε συνεχώς
το κόκκινο φως κινδύνου…

(από το βιβλίο Το ξύλινο παλτό)

*

Απόσπασμα από την εκπομπή Πρωταγωνιστές, του Σταύρου Θεοδωράκη

12

Πόσο όμορφη είσαι καλή μου

με την ίδια ναυτική φούστα 20 χρόνια τώρα

να φαίνονται τα μπούτια σου με τους κιρσούς

και συ να μη νοιάζεσαι

μ’ άσπρα πεδιλάκια όλους τους καιρούς

χωρίς δόντια – έχεις δικαιολογία να μη γελάς –

έτσι που μας φέρνεις ένα κομμάτι τυρί σε μια χαρτοπετσέτα

κι αμερικάνικα φουστανάκια για το παιδί

που δεν του μπαίνουνε

έτσι όπως σε καταντήσανε

τ’ αυτιά σου γεμάτα πύον – έχεις δικαιολογία να μην ακούς –

ν’ ανοίγεις την πόρτα και να χάνεσαι

Μεγ. Αλεξάνδρου – Αγ. Κωνσταντίνου – Πειραιώς –

όταν βραδυάζει.

Ξέρω πως ξεχνιέσαι στις βιτρίνες

και κοιτάς με προσοχή ένα μπρίκι ή τους βασιλιάδες σε κάδρο

και τις άλλες γυναίκες του Βοτανικού

εκεί μάνα 5 λεπτά απ’ την Ομόνοια

που δεν πουλιέται ούτε αγοράζεται τίποτα

μοναχά μπουκάλια μπορδέλα ο μπόγιας και το γκάζι.

Σου πετάνε στραγάλια στο κεφάλι

και λένε έρχεται η τρελή

και συ – γι’ αυτό μάνα – δεν ανάβεις ποτέ  το φως

για να μη δίνεις στόχο – εκατομμύρια κουρελάκια και τουαλέτες

με στρας

πορτοκαλιές, μαβιές, καπέλα και βεντάλιες που φορούσα στις

τουρνέ

μου τάχεις κλέψει να τα φοράς τις νύχτες…

Πάλι χάθηκες μάνα.

Κάποιος μούπε θες να γίνεις καλόγρηα – μας φοβάσαι εμάς λέει –

θα σου το φαν το ρημάδι κι έβαλε κρύο

χειμώνας σε λίγο θάχουμε εκλογές

σ’ αρέσουν οι εκλογές κοσμάκης λόγοι χαβαλές

σου φαίνεται σπουδαίο που ψηφίζεις ανταριάζεσαι και ρωτάς

Τι θα κάνουμε φέτο

και μετανιώνεις που ρωτάς αλλά έχεις  ανάγκη μια οποιαδήποτε

απάντηση

και γω σου λέω το Κ.Κ. ρε μάνα! Το Κ.Κ. και ντρέπουμε…

Κοιτάς τότε για να μη με λυπήσεις αόριστα το ταβάνι

και κάνεις σχέδια με το χέρι σου.

Έχεις φύγει πάλι. Το νιώθω.

Περπατάς σύριζα στις ράγες για τον Κολωνό

Κι από πίσω σε παίρνουν καλόγρηες με το πράμα τους έξω

τραίνα με  βουλευτές, σκουπιδιαρόγατες ακροκέραμα

και σκοινιά με γαριασμένες μπουγάδες.

Και δε μ’ ακούς πια. Το Κ.Κ. ρε μάνα… Μάνααααααα…

(από το βιβλίο Τρία κλικ αριστερά)

*

11
Άσπρη είναι η αρία φυλή
η σιωπή
τα λευκά κελιά
το ψύχος
το χιόνι
οι άσπρες μπλούζες των γιατρών
τα νεκροσέντονα
η ηρωίνη.
Αυτά λίγο πρόχειρα
για την αποκατάσταση του μαύρου.

(από το βιβλίο Το ξύλινο παλτό)

*

Για την αποκατάσταση του μαύρου / Ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη για την Κατερίνα Γώγου προσεχώς:

*

Είναι επικίνδυνη- Όταν ο θεός χαλάει τον κόσμο, χαλάζια και κατακλυσμός, βγαίνει ξεκάλτσωτη στους δρόμους, σφυρίζει τους άντρες, πετάει πέτρες στα περιπολικά, την αράζει πάνω σα σκίουρος στα δέντρα κι ανάβει τσιγάρο από τις αστραπές.

Τελευταία φορά επεσυμάνθη κατά την ίδιαν ημερομηνίαν, χρονολογίαν και ώραν εις τρία διαφορετικά μέρη- κατά εξακριβωμένας πληροφορίας η ανατίναξις γέφυρας στο Μανχάταν, η προμήθευσις όπλων σε αναρχοκουμουνιστικά κινήματα καθώς και η φυγάδευσις κρατικών, άκρως απόρρητων πληροφοριών οφείλονται σ’ αυτό το ίδιο άτομο.

Φέρεται φέρουσα μαύρο ή κόκκινο στρατιωτικό πουλόβερ, παιδικά μαργαριταρένια χτενάκια στα μαλλιά με τα χέρια στις τσέπες δανεικού πανωφορίου.

Γεννηθείσα: Άγνωστον
Γένος: Άγνωστον
Επάγγελμα: Άγνωστον
Κατοικία: Άγνωστος
Επάγγελμα: Άγνωστον
Θρήσκευμα: Άθεος
Χρώμα Οφθαλμών: Άγνωστον
Όνομα: Σοφία Βίκυ Μαρία Όλια Νίκη Άννα Έφη Αργυρώ

ΔΑΡΕΙΟΣ ΔΑΡΕΙΟΣ. Προς όλα τα περιπολικά.
Προσοχή, οπλοφορεί. Επικίνδυνη. Οπλοφορεί. Επικίνδυνη.

Την λένε Σοφία Βίκυ Μαρία Όλια Νίκη Άννα Έφη Αργυρώ.
Κι είναι όμορφη όμορφη όμορφη όμορφη Θε μου…

(από το βιβλίο Ιδιώνυμο)

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://gwgou.page.tl/

Advertisements