«Ωστόσο, μιλώ χωρίς μελαγχολία. Ξέρω πως είναι λάθος να προδικάζεις, ενόσω διαρκεί η εγκυμοσύνη, τον καρπό του μέλλοντος. Κανένας προγενέστερος δεν είναι κατά κανόνα πιο έξυπνος από τον μεταγενέστερο, και μια κοινωνία όπου τα δικά μας κριτήρια δε θα ‘χουν καμιάν απολύτως πέραση βρίσκω πως είναι πολύ πιθανή. Παρ’ όλ’ αυτά, πάνω στο γιοφύρι, την ώρα που τρίζουν τα σανίδια, είναι δικαίωμά σου να συλλογίζεσαι τον κίνδυνο και να κοιτάς με δέος κατά τον γκρεμό. Η περιλάλητη ενοποίηση του κόσμου, που, από μιαν άποψη, όλοι μας τη θέλουμε, και δουλεύουμε γι’ αυτήν, περικλείνει, στο στάδιο τουλάχιστον που διανύουμε σήμερα, καταστάσεις οξύμωρες, θα έπρεπε να πω: τραγελαφικές, που τη σημασία τους δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη».

| ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, «Ανοιχτά χαρτιά», εκδ. Ίκαρος, σ. 24

 

Advertisements