Ετικέτες

b151772

Φαινομενικά ηπίων τόνων ποιήματα, γραμμένα σε καλοδουλεμένη και εκλεπτυσμένη γλώσσα, με λυρική διάθεση, ποιήματα αισθησιακά, που δίνουν έμφαση στη λεπτομέρεια. Κατά βάθος ωστόσο φορτισμένα. Κουβαλάνε συναισθήματα ανησυχαστικά, σαν ωρολογιακή βόμβα. Οι λέξεις μοιάζουν με μοχλό αντίστασης σε κάποια έκρηξη, οι λέξεις χρησιμοποιούνται για να αναβάλουν ή να εξομαλύνουν τις εντάσεις. Η Μαρία Θωμά, έπειτα από μια αναγνωστική διαδρομή κρυπτικής εξομολόγησης, αποκαλύπτεται: «Είμαι εκδίκηση / επειδή δεν έγινα θυμός / επειδή γράφω σε χαρτί κάθετες γραμμές χωρίς να νευριάζω / […] / Δεν σε αναγκάζω ν’ ανακαθίσεις / αλλά δεν σ’ αφήνω και να κοιμηθείς». Εκείνο που μένει σαν επίγευση στο χαρτί δεν είναι κάποια αφ’ υψηλού ατάραχη ομορφιά, όσο η φυσική τραχύτητά της. Μια ομορφιά που πηγάζει από τη συνείδηση του εαυτού η οποία υπερβαίνει έμφυλα ψευδοδιλήμματα: «Ναι, πίσω απ’ τον τοίχο είμαι γυναίκα / αλλά περίμενε, / βαρέθηκα να είμαι αποσυρθείσα τραυματίας / […] / Είμαι γυναίκα, ναι, όχι σπουργίτι».

39258

στο (.poema..)