«Ο Καβάφης, στο σχολείο και στην ποίηση» | της Ευτυχίας Παναγιώτου

Ετικέτες

, ,

cover_FINAL2.jpg

Πίνακας: Γιάννης Κολιός

Όταν πρωτοάρχισα να καταστρώνω ποιήματα –γιατί και πώς και κάτω από ποιες συνθήκες κανείς δεν γνωρίζει, κι αυτό είναι το ωραίο–, ο καβαφικός Θεόκριτος ενσάρκωνε τον πόθο μου να συναντήσω τον ιδανικό δάσκαλο. Ήθελα κάποιον να μου πει αν λοξοδρόμησα, αν έπρεπε να συνεχίσω στην ίδια τροχιά ή να του στρίψω.

 

«… Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει

να ’σαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.

Εδώ που έφτασες, λίγο δεν είναι·

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.

Κι αυτό ακόμα το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο

πρέπει με το δικαίωμά σου να ’σαι

πολίτης εις των ιδεών την πόλι …»

 

Αυτά μου είπε. Τόσα πρέπει μόνο σε ένα καβαφικό —κυρίως ψευδοϊστορικό— ποίημα χωράνε και πουθενά αλλού. Γι’ αυτό μάλλον τον αγαπούσαμε τον Καβάφη στο σχολείο και τον ακούγαμε, παρότι ήταν κι εκείνος δάσκαλος που μιλούσε για τα πολύ παλιά, για όσα συνέβησαν προτού κανείς διανοηθεί την εποχή που γεννηθήκαμε. Τότε, ό,τι ερχόταν απ’ το παρελθόν μάς ήταν ξένο, άψυχο, τρομακτικό κι όσοι μάς το επέβαλλαν φαίνονταν κενολόγοι, άκαρδοι και δαίμονες. Τα πρέπει μύριζαν διδακτισμό· δεν θέλαμε να σκύψουμε. Θυμάμαι έναν ξερακιανό στο έδρανο που αγόρευε κι εμάς που γράφαμε κρυφά σε ραβασάκια στίχους για «το μεγάλο Ναι» και «το μεγάλο το Όχι» (που πλέον έγιναν κοινό τραγούδι) και γι’ άλλα διάφορα, για ταξίδια και «Ιθάκες», για την έκθεση στην «καθημερινήν ανοησία» και τις συναναστροφές. Ήταν τα λόγια του γέρου σοφού από τα βάθη. Ήταν τα λόγια του όπως τα νιώσαμε στην εφηβεία.

Τώρα στη μνήμη άλλος ένας καθηγητής ξεπηδά, που αποστρεφόταν σφόδρα τον Καβάφη αλλά επέμενε να τον διαβάζουμε: επιλεκτικά. Σπέρνοντας ανέμους, θέριζε όμως και θύελλες, γιατί κάποιοι καταλάβαιναν. Μέχρι και τα παιδιά που τόσο «φανατικά για γράμματα» δεν ήταν, ούτε πρόωρα ωριμασμένα και λυπημένα, έβρισκαν φιλόξενους τους στίχους του, συναντούσαν εκεί τη χαμένη τιμή της Νεότητας. Μια εύθραυστη, καταπώς την αντιλαμβάνομαι τώρα, υπερηφάνεια. Αλλιώτικη από τις άλλες τις εθνικές.

Εκείνα τα καβαφικά «τουλάχιστον», τα «όσο μπορείς» με πείθαν όμως περισσότερο. Επεφύλασσαν επιείκεια· μια καλοσύνη. Σαν να μας έλεγε ο γέροντας χτυπώντας μας τον ώμο φιλικά να ζήσουμε όπως θέλουμε αλλά να έχουμε το νου μας. Όχι για τιμωρίες που θέριευσαν σε απολιθώματα του χρόνου και για ηθικολογίες που δεν σκαμπάζαμε, μα για τον κίνδυνο να γίνουμε εχθροί του εαυτού μας από αμέλεια. Η ελευθερία που ποθούσαμε φύλαγε κινδύνους ωρολογιακής βόμβας.

Δεν μας εξέθετε, θέλω να πω, ποτέ ο δάσκαλος Καβάφης. Σεβόταν την ευάλωτη κι ευέξαπτη ηλικία μας, τα τρυφερά αισθήματα. Γι’ άλλους προγόνους έγραφε που τύχαινε και να μας μοιάζουν· στην ψυχολογία, στα φερσίματα. Κι ενώ δεν έφερναν σε ήρωες (όπως τους φανταστήκαμε ή όπως τους είχαμε μάθει με κάτι νά μεγάλα σώβρακα), μπήκαν σε ποιήματα, αφύσικες καρικατούρες, κι έπειτα θα ζούσαν για πάντα. Για πάντα. Σαν πρόσωπα μιας χορωδίας με πατριωτικά τραγούδια που τα τσαλακώσανε, που οι παραφωνίες τους σήκωσαν μπαϊράκι σε σιδερωμένες παρτιτούρες. Δεν ήταν ανυπότακτοι, μονάχα αδέξιοι. Κι ο Καβάφης τούς καλούσε στο προσκήνιο, τους χάρισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τους αγάπησε. Έτσι παρηκμασμένοι και ωραίοι, δεν ήταν ίδιοι με κανέναν. Ήταν ερωτικοί, μαζί και τραγικοί. Όπως η αλήθεια.

Στις λέξεις του Καβάφη, οι υπό διωγμόν έρωτες απελευθερώνονταν με μια συναίσθηση των ορίων τους τραγική. Η ελευθερία τους πήγαζε από μια σπάνια δεξαμενή αξιών που κάποιοι δεν άντεχαν ούτε σαν εικόνα να φέρουν στο μυαλό τους.

 

«Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,

όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,

αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα

γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,

κ’ ετρέμανε μες στην φωνή — και κάποιο

τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε …»

 

Όσο πιο απαγορευμένος και «άτυχος» ο έρωτας, πιο έρωτας. Όσο πιο ανέφικτος, πάνω στη σελίδα γίνεται σάρκα· ακόμη πιο έρωτας.

 

«… Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,

μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες

εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,

θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·

πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα».

 

Μα ας μην προτρέχω. Αυτά θα τα μαθαίναμε αργότερα: ένα «Σύνταγμα της ηδονής», για παράδειγμα, δεν γινόταν ποτέ να αντικαταστήσει την εθνογραφημένη μας ποίηση. Οι «ανδρείοι της ηδονής» δεν έπρεπε να αποτελέσουν πρότυπα μίμησης των νέων.  Όμως ο χρόνος παρελαύνει με ριγμένες τις μάσκες του και σκληρά πολύ μας προσπερνάει.

Δεν έχουν θέση στο σχολείο οι επιθυμίες των παιδιών, γιατί; Μέσα μας, κι εκεί έξω, φλεγόταν κάποιο ιδανικό· έπρεπε να το κατακτήσουμε. Κι επειδή δεν ξέραμε πολλά από επαναστάσεις αλλά μας στένευαν κι οι νόρμες, ο ήρεμος Καβάφης με δίδασκε πώς να βγαίνω στα κλεφτά απ’ το δωμάτιο του «λόγου», ή, όποτε τα έβρισκα κομμάτι σκούρα, τα γνωστικά και θλιμμένα του μάτια μού ένευαν να κοιτάξω σε ένα πελώριο παράθυρο με παρτέρια. Με έναν ιδεαλισμό, είν’ αλήθεια: με εκείνη την αθώα ξεροκεφαλιά που και τώρα δεν μου είναι ξένη. Το είχε πει ο Καβάφης: έπρεπε να είμαστε διαφορετικοί αν αυτό ήμαστε.

Η ξεροκεφαλιά είχε και πόνο. Και τύψεις. Και κλάματα πολλά. Τίποτε δεν είναι εύκολο ενόσω ενηλικιώνεσαι. Ήταν η απαρχή μιας κακοτράχαλης ανάβασης που δεν πρόλαβε να το σκεφτεί, αφουγκράστηκε μονάχα στίχους:

 

«… Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι

και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.

Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας

που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης …»

 

Είναι πολλοί οι «Νομοθέτες». (Κι οι «τυχοδιώχτες» πολλοί, μα ας τους κλείσω σε καβαφική παρένθεση.) Ανάμεσα σε προσωπεία δεν ξεχωρίζεις τους καλούς, και πια δεν κακίζω όσους μετρούσαν με τα δάχτυλα και τα κουνούσαν. Εννοώ πως είναι ακόμα δύσκολο για μια ελληνίδα ποιήτρια να «πολιτογραφηθεί» αβίαστα ή αναίμακτα. Κι αν «πολιτογραφηθεί», ενδέχεται κι ίδια καχύποπτη να γίνει απέναντι στους «Νομοθέτες» της· κι απέναντι στον εαυτό της.

 

*

 

Πώς κεντρώνεται λοιπόν το περιθώριο και η διαφορετικότητα σε μια δεδομένη ιστορική συγκυρία; Πώς μεσουρανεί ένας ποιητής με τη μιγάδα του γλώσσα, τους αμήχανους παρηκμασμένους «ελληνικούς» ήρωές του και τη σημαία τού ομοερωτικού πόθου προβεβλημένη στις αρχές του 20ού αιώνα; Υποψιάζομαι πως ο στυλίστας ο Καβάφης μελέτησε πολύ, μα δεν καταδέχτηκε να μιμηθεί ό,τι του ήταν «φορτικό» και «ξένο», και πως το απόλυτα οικείο του το προστάτευσε, προβάλλοντάς το σε μάσκες που, μονολογώντας τάχατες, μας μιλούσαν δραματικά. Αποκάλυπτε κι έκρυβε το πρόσωπό του με ποιητικά τεχνάσματα. Άλλα δικά του, άλλα όχι.

Το αδηφάγο μάτι μας δεν μπόρεσε έτσι να τον βρει. Κι έγιναν όλα σταδιακά αποδεκτά: κυρίως η ειρωνεία. Κι ο Κωνσταντίνος, «απών», δεν πρόδωσε κανέναν: μήτε τους δασκάλους του τού γαλλικού συμβολισμού, του αγγλικού ρομαντισμού και του αισθητισμού, μήτε τη ζωή του, που δεν έτρεξε πριν από τα ποιήματα, μήτε κάποιους αναγνώστες του που έβλεπαν επιτέλους την ψυχρή μητροπολιτική Ιστορία υπό το πρίσμα του κοσμοπολιτισμού της περιφέρειας. Μήτε τους ποιητές που τον θαύμασαν πρόδωσε. Γιατί η ποίηση δεν είναι μονάχα μαθητεία. Είναι και επινόηση σε γερά (πολύ προσωπικά και βιωμένα) κρατήματα. Και μας προειδοποιεί: να φυλάτε τα νώτα σας.

Τιμώ αυτό τον σοφό που, όντας αμίμητος, με δίδαξε πολλά. Αν γινόμουν ένας Ιασής, ένας Καισαρίωνας, ο Αντώνιος, ο Δαρείος, ή οποιοσδήποτε αντιήρωας της μυθιστορίας του, θα υπέφερα μες στις παράκαιρες και παράταιρες παρενδυσίες. Και πώς θα αναπαριστούσα τα τρυφερά αυτά πρόσωπα, τα «δικά του», που αχνοφέγγουν μες στα χαλάσματα;

Στα ποιήματά σου, Καβάφη, ούτε μία γυναίκα που να ανακουφίζει. Η Άννα, βέβαια, έγραφε: απέδρασε απ’ το Κακό με λέξεις.

Δεν φτάνει να το σκάμε απ’ την έξοδο κινδύνου. Να φεύγουμε απ’ την κύρια είσοδο, ούτε λόγος. Απόδραση απ’ το παράθυρο. Για εκείνο το παράθυρο.

 

* Δημοσιευμένο στον τόμο Κ.Π. Καβάφης. Κλασικός και μοντέρνος, ελληνικός και παγκόσμιος, επιμ. Κώστας Βούλγαρης, poema, 2013

b189409

Ποιητικό κολάζ

poiitiko_ergastiri-6

Υποσημείωση του ποιητικού ασυνείδητου:

«Τώρα,

παρακμάσανε οι ήρωες· πέρασε η μόδα τους. Κανένας

δεν τους επικαλείται ούτε τους μνημονεύει. Όλοι ζητάμε αντιήρωες»

 

Γιάννης Ρίτσος, ποίημα «Μεταμορφώσεις», συλλογή «Επαναλήψεις β'»,

Ποιήματα Ι, σ. 40

 

 

 

 

Ανδρέας Εμπειρίκος | «Στροφές Στροφάλλων»

Ετικέτες

, , , , ,

WP_20160623_17_54_20_Pro

 

 

WP_20160623_17_54_44_Pro

Εμπειρίκος & Καρυωτάκης

Ετικέτες

, ,

kariotakis

«Να τον αγαπάτε»

Γνώρισα τον Εμπειρίκο διά της αντιθετικής οδού, αυτής του Καρυωτάκη. Ήταν εποχές που τα θέματα διατυπώνονταν —στα σχολεία, στις σχολές, από τους μεγάλους— απλά και ξάστερα: ο Εμπειρίκος θα ήταν το σωσίβιό μου από την απαισιοδοξία. Η Οκτάνα ήταν ωστόσο η απάντηση του ποιητή στον Καρυωτάκη, ένα «Μνημόσυνον σε μαύρο μείζον / με βαθυπράσινους κισσούς για έναν / άνθρωπο που εις την Πρέβεζαν εχάθη»:

«Μη πήτε λοιπόν ποτέ, ότι ο ποιητής αυτός δεν είχε ιδανικά, και την υστάτην πράξιν του δειλίαν μη την πήτε, μα πάντοτε να ενθυμήσθε, ιδίως όταν οι ευκάλυπτοι θροΐζουν στις αλλέες και βλέπετε κάποιον κατάκοπον εις την σκιάν των να κοιμάται πάντα να ενθυμήσθε ότι αυτό που λέγεται Ειμαρμένη από δρόμους πολλούς μας έρχεται και προς σημεία απροσδόκητα συχνά πηγαίνει».

Δεν ξέρω αν ο Εμπειρίκος εφευρίσκει τη Μοίρα για να απαλλάξει τον ποιητή από την ευθύνη του θανάτου. Ξέρω όμως ότι η προτροπή του να μην ξεχνάμε τον «άσπρον άγγελον με τα κατάμαυρα πτερά» δίνει στον Καρυωτάκη πίσω τα φτερά που του τσάκισαν, καθώς και την αγγελική του μορφή, το ανεστραμμένο ρομαντικό του Ιδανικό.

Η υπέρβαση στην Οκτάνα γίνεται «παρά τον θάνατον». Με συνείδηση πια ότι η ψυχική απελευθέρωση δεν είναι ένας υπερρεαλιστικός λεκτικός αυτοματισμός, ότι η ποίηση, διόλου αθώα, οφείλει να αντιστρέφει στρατηγικά τους όρους ενός επικίνδυνου παιχνιδιού: με ομιλούντα τεχνάσματα και με αδιανόητα —για κάποιους— οράματα. 5583-news.o-fotografos-andreas-empeirikos

Ο υπερρεαλισμός του Εμπειρίκου αξίζει να ιδωθεί ως μια επανάσταση των ενστίκτων που σκανδάλισε όπως σκανδάλισε από την ανάποδη ο Καρυωτάκης. Οι λόγοι είναι οι ίδιοι, ο τρόπος διαφέρει. Και ίσως αυτό με δίδαξαν τα ποιήματά του: πρέπει να πούμε τα λόγια αλλιώς. Με συναίσθηση ότι τα ρήματα υπάρχουν για να εκτοπίζουν τα επίθετα, οι στίχοι για να γίνονται ενεργήματα (ποτέ παθήματα), κι ο ποιητικός λόγος για ν’ ανταγωνίζεται την πραγματικότητα.

Ο Εμπειρίκος γράφει το μεγαλύτερο πεζό ποίημα που έγραψε ποτέ για κάποιον, κι είναι για τον Καρυωτάκη. Κλείνει το θρόισμα των στίχων του με το ονοματεπώνυμο ενός μεγάλου αυτόχειρα. Και με την προτροπή: «να τον αγαπάτε». Ενώ είναι γνωστό σε όλους μας ότι οι ποιητές σπάνια αγαπάνε άλλους ποιητές.

{Δημοσιευμένο στο κυπριακό ένθετο Ηδύφωνο, 2/8/2015}

Δημήτρης Αθηνάκης, «Λίγος χώρος για τον ξένο» {ποίημα σ. 78}

Ετικέτες

, , , ,

DSC_0337

 

Όσες παρομοιώσεις, όσες μεταφορές κι αν

χρησιμοποιήσεις, η φύση, ο κόσμος,

αυτό που βλέπεις θα σε ξεπεράσει

 

Η γιαγιά μου, γυναίκα της Κυριακής στην

εκκλησία, έριχνε, θυμάμαι, μαχαίρι στο χαλάζι,

να το κόψει· μαχαίρι στο θεό. Σ’ ένα θεό που

αυτοκτονεί τις Κυριακές, ενώ εσύ ανασταίνεσαι

μαζί του πριν απ’ το μεσημεριανό και αφού

σε πάρει ο ύπνος στην καρέκλα.

 

Νέα γλώσσα. Μαθαίνω. Ολοκληρώνω

τις απώλειες.

 

Ο καιρός δε φτάνει. Χάνεται ο ήλιος. Νυχτώνει,

και είμαι ακόμα ξαπλωμένος. Κάνω το σταυρό

μου. Τον παίρνω πίσω. Εκείνο το αγκάθινο στεφάνι

μού είναι μικρό.

 

Δε θα θυσιαστώ αυτόν το μήνα.

Χρωστάω νοίκια.

 

Διαφέρω από τους άλλους

όσο δεν τους χαλώ τον ύπνο.

_20160622_120934

«Λευκό πανό» | από τους Χορευτές

Ετικέτες

, , , , ,

Rogers_a-whisper-of-eternal-peace

A Whisper of Eternal Peace | by Christy Lee Rogers

 

{απόσπασμα}

Σκύβει πολύ ο Ναπολέων να κοιτάξει
στα τρεμάμενα πόδια του το φως,
την έκσταση και τον θολό καθρέφτη του•
όλους τους άντρες που αγάπησαν•
την Ιστορία, τη διάτρητη υδρόγειο,

κι η Γαλλία να λάμπει σαν εικασία,
φλέβα που διαποτίζει το χάρτη,

 

όλο το ποίημα εδώ: http://y.youropia.gr/2015/12/02/lefko-pano/

 

«Απόψε θέλω παρέα» [Οι Αισθηματίες]

Ετικέτες

, , , ,

 

απο την ταινία του Νίκου Τριανταφυλλίδη Οι Αισθηματίες

Μουσική-Στίχοι-Παραγωγή:The Boy
Ερμηνεία: Kat Papachristou
Ηχογράφηση-Μίξη: callmelazy @ Soundflakes Studios
Μαστερινγκ : Γιάννης Χριστοδουλάτος @ Sweetspot Studios

«Η Πόλη των Νεκρών Γυναικών», Χουάρες

Ετικέτες

, ,

1006688_romero_juarez_003

Φωτογραφία: Gabriel Romero

 

Οι υφάντρες

Παγιδεύτηκαν σ’ ένα κακόφημο ποίημα.
Τα μαλλιά τους αλωνίζουν κυνηγοί κεφαλών.
Και στο στόμα λεπίδι, η ποινή στον αγρότη,
πνιγαλίων κι ο φόβος, χρηματίζει σαν φίλος.

Την ηχώ τους φιμώνει ο Φωνομέτρης χαφιές.
Ήχοι είναι, θα πούνε· δεν ακούγονται όλοι.
Τα παράθυρα κλείνουν και οι πόρτες κλειδώνουν
και ο τάφος πλευρίζει τον τυχαίο διαβάτη.

Μόνο η τραγωδός η σοπράνο
τον κουρέα αγγέλλει εφιάλτη.
Το χέρι υφάντρας θα υψώνει,
που το νέο της σώμα διασχίζει
ο ροζ σατράπης σταυρός.

Στου Μεχίκο τ’ αφιόνι, ερημιά και αλάνες.
Είναι βρόχι ο σπόρος, το λαρύγγι τους σφίγγει.
Λαναρίζονται νύφες και στο μάτι μπαμπάκι.
Στη φωνή σου η άμετρη θλίψη. Κι ο Μπαχ.

{Χορευτές, 2014}

Χριστίνα Τσακιστράτη, «Αλήθεια, εξομολόγηση, υποκείμενο. Στοιχεία για τη γενεαλογική κριτική της ψυχανάλυσης του Φουκώ»

Ετικέτες

,

tsakistraki-alitheia-exomologisi-ypokeimeno-12

 

bosch-sf

Ιερώνυμος Μπος, «Το πλοίο των τρελών», 1490

 

Εργαστήρι Ποιητικής Τέχνης (Ιούνιος-Ιούλιος 2016)

Ετικέτες

, , , , , , , ,

Έναρξη καλοκαιρινού εργαστηρίου: Σάββατο 11 Ιουνίου | 11:00-13:00 στο Σπίρτο | Συντονίστρια: Ευτυχία Παναγιώτου

 

Διάρκεια εργαστηρίου 4 συναντήσεις των 2 ωρών

Μάθημα τα Σάββατα 11/06, 18/06, 25/06 και 02/07

 

Banff2

σκέψου τη θάλασσα κι' αποκοιμήσου
σκέψου τον έρωτα και ξύπνα 


               Νίκος Εγγονόπουλος, "Ένα τραγούδι για το φεγγάρι"

 

Το Εργαστήρι Ποιητικής Τέχνης δίνει έμφαση στην παρατήρηση της τέχνης του λόγου με αφορμή ετερόκλητα ποιήματα από τη νεοελληνική γραμματεία (δημιουργική ανάγνωση). Εστιάζει επίσης στην καλλιέργεια ποιητικής αντίληψης με διάλογο, ασκήσεις δοκιμής και πλάνης και με απόπειρες γραφής πρωτότυπων ποιημάτων (δημιουργική γραφή). Δίνει επίσης κατευθύνσεις ως προς το πώς να επιμελείστε οι ίδιοι τα ποιήματά σας πριν από τη δημοσίευσή τους (δημιουργική διόρθωση).

Ενότητες

Α. Γράμματα σε νέους ποιητές: Τα πολλά πρόσωπα και οι πολλοί ορισμοί της ποίησης

Β. Σκηνοθεσία και δομικά συστατικά ποιήματος: Η ποίηση ως ο τόπος ομιλούντων υποκειμένων

Γ. Σχήματα λόγου που δεν είναι σχήμα λόγου: Η ποίηση ως πυκνός μεταφορικός λόγος

Δ. Μεταξύ βιώματος και φαντασίας

  • Αναμορφώνοντας τον (ποιητικό) εαυτό και τον κόσμο
  • Διορθώνοντας το ποίημα

———————————————————————

Κόστος εργαστηρίου 60 ευρώ

Ενημερωθείτε και δηλώστε συμμετοχή στο 2106753306 και στο info@tospirto.com.

Ποιητές_κολάζ

Για τον πρώτο και δεύτερο κύκλο του Εργαστηρίου Ποιητικής Τέχνης, που διαρκεί τρεις μήνες, εδώ.

 

Τζούντιθ Μπάτλερ, «Λογοδοτώντας για τον εαυτό», μτφ. Μιχάλης Λαλιώτης, επιμ. Αθηνά Αθανασίου, Εκκρεμές, 2009

logodotontas419bpffxCqL._SY291_BO1,204,203,200_QL40_

Το πιο σημαντικό είναι ίσως να αναγνωρίσουμε ότι η ηθική απαιτεί να διακινδυνεύσουμε τον εαυτό μας, σε στιγμές ακριβώς όπου βρισκόμαστε σε άγνοια, όταν εκείνο που μας διαμορφώνει αποκλίνει από αυτό που έχουμε μπροστά μας, όταν η προθυμία μας να διαλυθούμε σε σχέση με τους άλλους αποτελεί την ευκαιρία μας να γίνουμε ανθρώπινοι. Το να διαλυθούμε από τον άλλο είναι μια πρωταρχική αναγκαιότητα, μια αγωνία, ασφαλώς, αλλά και μια ευκαιρία – να μου απευθυνθούν, να με διεκδικήσουν, να συνδεθώ με κάτι που δεν είμαι εγώ, αλλά επίσης να συγκινηθώ, να παρακινηθώ σε δράση, να απευθυνθώ εγώ η ίδια αλλού, κι έτσι να αποποιηθώ το αύταρκες “εγώ” σαν ένα είδος ιδιοκτησίας».

(σ. 208-9)

 

Crowd Omnibus Reading Tour 2016

Ετικέτες

, , , , ,

crowd-splash

The CROWD OMNIBUS is a literary tour from the Arctic Circle to the Mediterranean Sea  

over 100 writers from 37 countries

·     12 weeks on a bus (May to August)

·     through 14 European countries with over 50 stops

·     over 30 local partners

·     dozens of readings, performances, discussions, meetings, workshops

·     intermingling, interacting, sharing

CROWD is about meeting each other in literature!

Check out all the events on our MAP!

 

Οι πρώτοι συγγραφείς ταξίδεψαν από το Ελσίνκι μέχρι το Όσλο και παρέδωσαν τη σκυτάλη στη δική μας ομάδα που από το Όσλο ταξίδεψε με λεωφορείο στην Κοπεγχάγη κάνοντας στάση σε διαφορετικά μέρη (Στοκχόλμη, Γκέτεμποργκ, Ώρχους, Μάλμε, Οντένσε, Κοπεγχάγη) για τις προγραμματισμένες λογοτεχνικές αναγνώσεις και περφόρμανς.
Στο CROWD συμμετέχουν πάνω από 100 συγγραφείς από 37 χώρες. Το ταξίδι φτάνει στο τέλος του τον Ιούλιο στην Κύπρο.
Όσοι από μας θα είμαστε στην Ελλάδα τον Ιούλιο, θα γνωρίσουμε την τελευταία ομάδα συγγραφέων που θα μας συστήσουν τα κείμενα και τον κόσμο τους.

Καλή συνέχεια στο ταξίδι!

CROWD

from left to right: John Holten, Martin Jankowski, Eino Santanen, Kinga Toth, Ervina Halili, Ian Kaus, Eftychia Panayiotou, Lilly Jackl & the crew from Nuoren Voiman Liitto: Ville Hamalainen & Elina Tervonen

 

MISSION STATEMENT OMNIBUS READING TOUR

Imagine: if around a hundred authors originating from all European
countries were able to get together to undertake a bus tour across the
continent, simultaneously overcoming the boundaries and borders that
others are striving to rebuild, as well as creating a text together,
then that would surely be a start.

At a time when division and separatism are being preached all around
us and people are starting to live in fear of one another, it becomes
even more important that we come together to celebrate and uphold the
freedom and solidarity that the arts can offer.

CROWD shows us that the world can be different, and that such a world
does not merely exist as a figment of the imagination, but that it can
be made a reality that we can all be a part of.

Literature knows no boundaries!

 

OMNIBUS – THE DETAILS

LEG 1, week 1-3, 02.-21.05.2016: Finland, Norway, Sweden, Denmark
Helsinki, Tampere, Jyväskylä, Hailuoto, Oulu, Rovaniemi, Tromsö, Trondheim, Lillehammer, Oslo, Stockholm, Göteborg, Malmö, Aarhus, Odense, Kobenhavn

LEG 2,  week 4-6, 22.05.-12.06.2016: Germany, Poland, Czech Republic
Hamburg, Kiel, Greifswald, Berlin, Wiesenburg (Mark), Frankfurt Oder, Slubice, Krakow, Prague, Usti nad Labem, Sulzbach-Rosenberg, München

LEG 3, week 7-9, 13.06.-04.07.2016: Austria, Slovenia, Serbia, Bulgaria
Altaussee, Mürzzuschlag, Graz, Laafeld (Bad Radkersburg), Jurovski Dol, Belgrade, Niš, Sofia, Burgas

LEG 4,  week 10-12, 05.-24.07.2016: Turkey, Greece, Cyprus
Istanbul, Tekirdag, Kavala, Thessaloniki, Volos, Lechonia, Delphi, Athens,  Larnaca, Famagusta, Kyrenia, Bellapais, Nicosia, Lemithou, Platres, Kourion, Limassol

 

LEG 1, 02.-21.05.2016: Finland, Norway, Sweden, Denmark

Satu Taskinen (FI), Marko Tomaš (BA), Peter Højrup (DK), Ricardo Domeneck (DE), Fiston Mwanza Mujila (AT), Andrea Inglese (IT), Alev Adil (CY), Katarzyna Fetlińska (PL), Eino Santanen (FI), Aase Berg (SE), Ondrej Budeus (CZ), Odile Kennel (DE), Barbi Marković (RS), Markus Köhle (AT), Maxime Coton (BE), Teemu Manninen (FI), Ervina Halili (KO), Martin Jankowski (DE), Lilly Jäckl (AT), Kinga Toth (HU), John Holten (IE), Eftychia Panayiotou (CY), Jan Kaus (EE), Vakis Loizides (CY)

 

LEG 2,  22.05.-12.06.2016: Germany, Poland, Czech Republic

JK Ihalainen (FI), Harri Hertell (FI), Katariina Vuorinen (FI), Olga Pek (CZ), Pambos Kouzalis (CY), Maria Siakalli (CY), Gür Genc (CY), Ilse Kilic (AT), Thomas Antonic (AT), Maria Cecilia Barbetta (DE), Artur Becker (DE), Elias Knörr (IS), Judith Keller (CH), Anja Golob (SI), Ian de Toffoli (LU), Alen Meskovic (DK), Rufus Mufasa (UK), Tsvetanka Elenkova (BG), Kätlin Kaldmaa (EE), Vladimir Durisic (ME), Birger Emanuelsen (NO), Roland Reichen (CH), Nadia Mifsud (MT), Johannes Schrettle (AT)

 

LEG 3, 13.06.-04.07.2016: Austria, Slovenia, Serbia, Bulgaria

Stefanie Sargnagel (AT), Alexander Micheuz (AT), Daniela Seel (DE), Clemens Schittko (DE), Ulrich Schlotmann (DE), Jenan Selcuk (CY), Constantinos Papageorgiou (CY), Andreas Timotheu (CY), Hannele Mikaela Taivassalo (FI), Henriikka Tavi (FI), Suvi Valli (FI), Ruzanna Voskanyan (AM), Kristina Posilovic (HR), Erinie Margariti (GR), Benediktas Janusvidius (LT), MARGENTO (RO), Mathias Traxler (CH), Steven J. Fowler (UK), Álvaro Seiça (PT), Jaap Blonk (NL), Ingamara Balode (LV), The Geminiis (FR)

 

LEG 4,  05.-24.07.2016: Turkey, Greece, Cyprus

Avgi Lilli (CY), Nora Nadjarian (CY), Yiorgos Christodoulides (CY), Crauss (DE), Alexander Filyuta (DE), Jörg Piringer (AT), Christoph Szalay (AT), Florian Neuner (AT), Alexandra Salmela (FI), Paulina Haasjoki (FI), Marjo Niemi (FI), Martin Glaz Serup (DK), Alexis Stamatis (GR), Erikur Örn Norddahl (IS), Ailbhe Darcy (IE), Tone Hodnebo (NO), Josep Pedrals (ES), Mira Tuci (AL), Mikael Vogel (DE), Zeynep Köylü (TR)

 

Associated Partners on the road

Randnummer Magazin, Literaturhaus Hamburg, Hansa48, Literaturhaus Schleswig-Holstein, Koeppenhaus, Nachbarschaftsheim Schöneberg, Casa e.V., ufaFabrik, Berliner Literarische Aktion, Hochroth Publisher, Mal’s Multimedia Scheune, Kleist-Museum, Ha!Art, Psi Vino Journal for contemporary poetry, h_aluze Magazine, Literaturarchiv Sulzbach-RosenbergMeine drei lyrischen ichs (reading series)Lyrikkabinett, Kunsthaus Mürz, Pavelhaus, Zelena Centrala, Krokodil, Bulgarian Book Association, Mesut Senol, Beyoglu Municipality, Lions Club Tekirdag, Entefktirio Literary Magazine, Giorgos Kordomenides, Thessaloniki Municipality, Dimitris Papastergiou, Thomas Korovinis, Society of Dekata, Dinos Siotis, Andreas Timotheou, Parakentro Cultural Centre, Pambos Kouzalis, Local Authority of Platres, Anber Onar, Limassol Municipality, Cyprus Union of Writers, Cyprus PEN Centre.

 

 

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 99 ακόμα followers